De Berenkuil

De Berenkuil is niet echt een gebouw, meer een functionaliteit van een wederopbouw gebouw. En daarmee een onderdeel van de collectieve herinneringen van de stad. Maar omdat het geen echt gebouw is lijkt het een bijna vergeten fenomeen. Iets wat iedereen bijna zou vergeten dat het ooit bestaan heeft, vergaan als tranen in de regen.

Dit keer een stukje proza over een stukje van de Lijnbaan. In de volksmond genoemd De Berenkuil (eigenlijk geen idee waarom). Het was de ingang vanaf Lijnbaanplein naar het toenmalige Ter Meulen. Er zat de bioscoop Lijnbaan Theater (later jazzclub Thelonious in 1994?). Er heeft ook ooit een discotheek gezeten (Voom Voom en Tiara Club?), in de oude bioscoop. Maar er was ook een Hakken & Sleutel bar, een stripboeken winkel en een platen winkel. De Berenkuil bestaat niet meer als zodanig, dat wil zeggen structureel bestaat het nog wel maar is onherkenbaar veranderd in winkels.

Update : Bij nader inzien en lezen van stukjes over de Berenkuil blijkt de naam komt van de stripwinkel die er zat (die een onderdeel was van de boekenwinkel erboven). En bij nader inzien is toch een gedeelte van de Berenkuil gesloopt (opgevuld met zand?).

De Feiten op een rijtje

Naam : De Berenkuil

Gebouwd : Omstreeks begin jaren 1970s.

Locatie : Lijnbaanplein

Architectuur : Wederopbouw

Huidige functie : Winkels

Bronnen

Mijn Verhaal van de Berenkuil

In de jaren 1980s kwam ik daar regelmatig, vooral omdat ik ook regelmatig naar Ter Meulen ging. Natuurlijk ben ik hier naar de film geweest en heb er later genoten van live jazz muziek. En later ook naar de disco. Maar overdag ging ik hier ook wel eens naartoe voor stripboeken of een LP. En de oplettende lezers weten natuurlijk dat hier ooit een scene is opgenomen van de Nederlandse film Spetters.