Herdenkingsplaats voor de slachtoffers van de Rotterdamse Sloopdrift

Rotterdam is een stad zonder hart, zonder ziel. En de gemeente Rotterdam geeft daar graag volledig de Duitsers van de schuld. En om dat te benadrukken is er het Zadkine beeld, voorstellend een man (stad)  zonder hart die met zijn armen uitgestrekt ten hemel schreeuwt. Maar is het wel echt de schuld van de Duitsers?

Nadat de Duisters het centrum van Rotterdam hadden gebombardeerd was inderdaad een gedeelte van het centrum van Rotterdam weg. Niet alleen door de bommen maar ook door de daarop volgende branden aangewakkerd door wind. Maar de rook was nog niet opgetrokken of de gemeente Rotterdam nam deze rampspoed als goed excuse om de reeds bestaande plannen van modernisering uit te gaan voeren. En men kan ruwweg zeggen dat men wilde uitgaan van een kaal vlak. Dat is bij nieuwbouw wel zo makkelijk. Nu waren er een paar gebouwen die men niet zomaar kon slopen, zoals het stadhuis, postkantoor en de Grote Kerk. Maar gebouwen als het Schielandhuis hebben of het Witte Huis hebben toen en ook wat later wel op de nominatie lijst gestaan om ook gesloopt te worden. Dus je zou kunnen zeggen dat toen het grote slopen begon. Maar dat is niet helemaal waar want men sloopte begin 1900 al hele wijken in Rotterdam centrum. En dat slopen gaat heden ten dage nog steeds door. Veel gebouwen en huizen werden slachtoffer van de Rotterdamse Sloopdrift. Overigens vlak na de oorlog niet alleen gebouwen en huizen maar ook mensen en bedrijven. Want de gemeente Rotterdam heeft min of meer heel Rotterdam Centrum onteigend. En zo werd de gemeente Rotterdam de grootste huizen bezitter van Nederland. En de gemeente Rotterdam heeft zich niet altijd als een goed huisvader gedragen. Maar dat is een ander verhaal.

Maar daarom pleit ik voor een herdenkingsplaats voor de materiële slachtoffers van de Rotterdamse Sloopdrift, en daar bedoel ik mee de gebouwen en huizen die gesloopt werden gewoon omdat het kon/kan. Omdat ze in de weg zaten/zitten. Omdat het makkelijk was/is. Omdat het geld oplevert. Maar ook dat is allemaal een ander verhaal. 

Wat zou het mooi zijn om 1 van die gebouwen te herbouwen (ja helemaal nep) of te besluiten 1 van de nog te slopen gebouwen gewoon niet te slopen. En daarvan een herdenkingsplaats te maken. Met op de muren de namen van alle gebouwen, huizen, wijken die gesloopt werden in Rotterdam. Dit alles als bewijsmateriaal van de sloopdrift van de gemeente Rotterdam, want nu gaat dat verloren als tranen in de regen. Anders gelooft over 30 jaar niemand dat de gemeente Rotterdam echt zo gek is geweest om allerlei prachtige gebouwen en huizen te slopen.

Alleen is de vraag vanaf waneer moet die lijst samengesteld worden? Eind 1800? Begin 1920? Of vanaf 1940? En waarschijnlijk moeten daarbij ook nog een paar lege muren komen voor wat er in de toekomst nog gesloopt zal gaan worden.